Stage

De eerste dagen stage zitten erop.
Ik loop stage op een ZMLK-school, in een groep welke VSO3 heet. Jongeren van 11 tot 16 jaar oud.

Kennismaken met de kinderen, nieuwe collega's ontmoeten, Nieuwe werkwijzen bekijken.

Na de eerste dag weet ik weer waarom ik hier voor gekozen heb.
Het is een gevoel wat echt van binnenuit komt.
Er uithalen wat er in zit, soms met veel vallen en opstaan,  weer herhalen en blij zijn als blijkt dat het werkt.


De kinderen moeten aan me wenen, en ik moet hun leren kenen.
Voor de kinderen spannend, hoe krijg ik juf het gemakkelijkste op de kast, of hoe kan ik haar zo bespelen dat ze me de antwoorden geeft inplaats van dat ik ze zelf moet makenOnschuldig

De overlevingsdrang van sommige kinderen vind ik erg mooi om te zien. Het knokken tegen de gevestigde orde van kleineren, bespoten, groter voordoen dan ze eigenlijk zijn is soms erg verdrietig. En toch moet er een manier zijn om ze op hun nivo iets extra's uit het leven te halen. En natuurlijk is die er ook en ben ik blij dat ik daar een stukje aan mag meedoen.

 

Lekker zweverig stukje weer, maar zo voeld het echt. 

SOG

Studie Ontwijkend Gedrag.

2 Weken naar school, vakantie en dan weer naar school. Huiswerk maken. Brrr.
Voel me weer 16. Alles op het laatste momenten dan denken dat het wel goed is. Zo werkt het niet natuurlijk, maar helaas, dat word dinsdag hard werken. En daar is nog nooit iemand dood aan gegaan volgens mij.

Maandag begin ik aan mijn stage, op een ZMLK-school. Het soort wat ik graag wilde. Spannend, maar ook best onzeker. Kan ik dat wel?
Ja dat kan ik!

 Wees maar niet bang
overwin dat gevoel
het gaat niet vanzelf
ik weet precies wat je bedoelt
Nu heb je angst
weet je niet hoe het moet
wees maar niet bang
het komt vanzelf weer goed

Stukje uit de tekst van Guus Meeuwis en Vagant.
Wees maar niet bang
 

Vakantie

Pff, een week vakntie.

Nog maar net naar school en nu al weer vrij.Een week niet hoeven nadenken, nooit geweten dat je daar blij mee kon zijn.

Helaas, te vroeg geroepen!

Op het werk ging het gewoon door. Al een tijdje kunnen we moeilijk vrij krijgen omdat er geen vervanging is. De invaller die we hadden besloot ineens vrij te nemen, ze was ziek en kwam de hele week niet meer. Sta je dan. Baas vond dat ik de mensen die vrij hadden dan maar terug moest roepen.  Terut die ik ben, doe het ook nog.

Inmiddels heb ik besloten dat ik dat dus voortaan verhip. Het schoonmaakbedrijf rekent er gewoon op dat we het zelf wel oplossen. Dat gebeurde dus ook altijd wel. Ik vind dat ik het voor de klant niet kan maken om het personeels-tekort af te schuiven op hun. Wij zijn in dienst van de klant, die heeft niks te maken met het wanbeleid van het schoonmaakbedrijf. Maar zoals een collega al zei: Ja jeetje, ze rekenen er altijd op dat wij het wel oplossen.

 Vanaf nu  dus niet meer. De beloften die gemaakt zijn zullen ze nu waar moeten maken. We wachten af.........

nieuw begin?

Na jaren van vrijwilligerswerk nu  de stap gezet om terug naar school te gaan.
25 jaar geleden met een diploma van de toenmalige L.E.A.O school verlaten. Zoals zoveel toendertijd gaan werken en gezinnetje spelen. Veel vrijwilligerswerk gedaan, ondertussen een huishouden bestiert en ook nog hier en daar wat werken.  Mijn kinderen zijn groot nu wil mams eindelijk eens aan zichzelf gaan denken. SPW gaat ze doen.
Zou er veel veranderd zijn? Kan ik het nog wel? Opnieuw leren leren.
Het blijft net zo spannend als toen ik van klas 6 naar de eerste klas van het voortgezet onderwijs ging. We zien het wel